Faydalı Linkler

İşçi Tarafından Devamsızlık Haklı Bir Nedene Dayanmalı ya da İşçi Tarafından İşverenden İzin Alındığı İspatlanmalıdır.


İşçi Tarafından Devamsızlık Haklı Bir Nedene Dayanmalı ya da İşçi Tarafından İşverenden İzin Alındığı İspatlanmalıdır.
Davacı İşçi Tarafından İşverenden İzin Alındığı ya da Devamsızlığın Haklı Bir Nedene Dayandığı İspatlanamadığından Davalının İş Sözleşmesini Haklı Nedenle Feshettiğinin Kabulü Gerekmektedir.

 

Yargıtay 22. Hukuk Dairesi
2017/6520 E.- 2017/7487 K.T. 03.04.2017

 

 

Mahkemesi     : İş Mahkemesi
KONU               : İşçi Alacağı

 

ÖZET   : Fesih sebebini doğrular nitelikteki tutanak tanıkları olan davalı işveren tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı işverence davacının 08-11 Nisan 2013 arasında işe gelmediği ispatlanmış olup, davacı işçi tarafından işverenden izin alındığı ya da devamsızlığın haklı bir nedene dayandığı ispatlanamadığından davalının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabulü gerekmektedir.

KARAR : Davacı - karşı davalının iş sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatı ödemesini gerektirecek şekilde sona erip ermediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25 II- (g) bendinde, "işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

Devamsızlık süresi, ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü ya da bir ayda üç işgünü olmadıkça, işverenin haklı fesih imkanı yoktur. Belirtilen işgünlerinde hiç çalışmamış olunması gerekir. Devamsızlık saatlerinin toplanması suretiyle belli bir gün sayısına ulaşılmasıyla işverenin haklı fesih imkanı doğmaz.

Maddede geçen "bir ay” ifadesi takvim ayını değil ilk devamsızlıktan sonra geçecek olan bir ayı ifade eder. İlk devamsızlığın yapıldığı gün ayın kaçıncı günüyse takip eden ayın aynı günü bir aylık süre sona erer. Son ayda ilk devamsızlığının gerçekleştiği günün bulunmaması halinde son ayın son günü bir aylık süre dolmuş olur. Sonraki devamsızlar söz konusu ise takip eden aylık dönemler içinde değerlendirilir.

İşgünü, işçi bakımından çalışılması gereken gün olarak anlaşılmalıdır. Toplu iş sözleşmesinde ya da iş sözleşmesinde genel tatil günlerinde çalışılacağına dair bir kural mevcutsa, bu taktirde söz konusu günlerde çalışılmaması da işverene haklı fesih imkanı tanır.

İşyerinde cumartesi günü iş günü ise belirtilen günde devamsızlık da diğer koşulların varlığı halinde haklı fesih nedenini oluşturabilir.

Somut olayda davacı - karşı davalı, davalı - karşı davacı işveren yetkilisin 05.04.2013 tarihinde mesai bitiminde "şu aralar biraz işler seyrek 1 hafta yıllık izin kullan" diyerek yıllık izin kullanmasını talep ettiğini, bu sebeple takip eden günlerde işyerine gelmediğini ve izin hakkını kullandığını zannederken işverence ihtarname gönderilerek işe gelmeme nedeninin sorulduğunu, bu ihtarnameyi aldıktan sonra işyerine gidip kendisine izin verildiğini beyan ettiğini ancak işverence haksız ve nedensiz yere işten çıkarıldığını ileri sürmüştür. Davalı - karşı davacı taraf ise 08.04.2013 tarihinden itibaren davacı - karşı davalının devamsızlık yaptığını bu nedenle iş ilişkisinin haklı nedenle sona erdirildiğini savunmuştur. Davalı - karşı davacı işveren tarafından 08.04.2013 – 11.04.2013 tarihleri arasında devamsızlık tutanakları tutulmuş ve 11.04.2013 tarihli ihtarname ile devamsızlığına ilişkin haklı bir mazereti varsa bildirmesi istenmiş olup, ihtarname 12.04.2013 tarihinde davacı - karşı davalı tarafa tebliğ edilmiştir. Mahkemece, davacı - karşı davalının 08.04.2013 – 11.04.2013 tarihleri arasındaki devamsızlığının normal olamayacağı ve sözlü olarak verilen izne dayandığının anlaşıldığı belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış ise de davacı - karşı davalı taraf devamsızlık yaptığı tarihlerde izinde olduğunu belge ile kanıtlayamadığı gibi bu hususta tanık da dinletmemiştir. Bu itibarla fesih sebebini doğrular nitelikteki tutanak tanıkları olan davalı - karşı davacı tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davalı - karşı davacı tarafça davacı - karşı davalının 08.04.2013, 09.04.2013, 10.04.2013 ve 11.04.2013 tarihlerinde işe gelmediği ispatlanmış olup, davacı - karşı davalı tarafça işverenden izin alındığı ya da devamsızlığın haklı bir nedene dayandığı ispatlanamadığından davalı - karşı davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin kabulü ile haklı nedene dayalı işveren feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminat taleplerinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır. Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

 Karar Kaynak Bilgisi İçin Tıklayınız

Bu sayfayı paylaş